آیا ازدواج دانشجویی صحیح است یاخیر؟

آیا ازدواج دانشجویی صحیح است یاخیر؟

 

ازدواج دانشجویی معایب و مزایایی دارد‎

 

پدیده ازدواج دانشجویی چند سالی است که مورد توجه قرار گرفته. اما آنچه در این سال‌ها با عنوان ازدواج دانشجویی بیان می‌شود دقیقاً ازدواج دانشجویی نیست،‌ زیرا در این نوع ازدواج لازم نیست که دو طرف دانشجو باشند و تنها دانشجو بودن یکی از طرفین کافی است.

اما ازدواج دانشجویی در معنای دقیق کلمه ازدواجی است که هر دو طرف دانشجو و در دانشگاه با هم آشنا شده باشند و ازدواج کنند. این نوع ازدواج البته موافقان و منتقدانی دارد. برای نمونه، سؤالاتی که همواره مطرح می‌شود این است: آیا آشنایی دختر و پسر در دانشگاه و رابطه آنها با همدیگر به ازدواجی موفق می‌انجامد؟ آسیب‌های این نوع ازدواج چیست. پاسخ  سوالات راجع به ازدواج های دانشجویی را از زبان یک روانشناس بخوانید:
ابتدا می‌خواستم به طور کلی نظرتان را درباره ازدواج‌های دانشجویی بیان کنید. البته منظور من از ازدواج‌های دانشجویی فقط معطوف به آن نوع ازدواج دانشجویی که الان در دانشگاه‌ها مطرح است و هر ساله جشنی برگزار می‌شود نیست، زیرا همان‌طور که مستحضرید، در این نوع ازدواج حتماً لازم نیست که دو طرف دانشجو باشند. منظور من بیشتر آن نوع ازدواج‌های دانشجویی است که دختر و پسر در دانشگاه با هم آشنا می‌شوند و تصمیم می‌گیرند که با هم ازدواج کنند.

در حقیقت، یکی از نحوه‌های صورت گرفتن ازدواج در حال حاضر این نوع ازدواج است. دختر و پسر فرایند آشنایی را در مدتی طی می‌کنند، حتی ممکن است به هم علاقه‌مند شوند یا مناسبات عمیق‌تری با هم داشته باشند و بعد به ازدواج ختم شود. در مورد اینکه گفته می‌شود این نوع ازدواج مناسب است یا نه باید گفت که اصولاً ازدواج امر خوب و مناسبی است. اینکه دو جوان تصمیم به ازدواج بگیرند و رابطه عفیفانه‌ای بین آنها وجود داشته باشد بسیار خوب است. همیشه که نباید قواعد ازدواج را یک چیز از پیش تعیین شده در نظر گرفت. ولی نکته‌ای که اینجا هست میزان آشنایی، نوع آشنایی و نوع عواطفی است که ممکن است این دو نفر به هم داشته باشند و این موارد نکات مثبت و منفی‌ای در پی دارد. مثلاً دختران و پسرانی که با هم آشنا می‌شوند یک مقدار کشش عاطفی هم به همدیگر پیدا می‌کنند. البته سنشان و خصوصیات طبیعی و غریزی‌شان هم این را ایجاب می‌کند.

گاهی اوقات به دلیل کم‌تجربگی، این اتفاق به درستی به خانواده‌ها انتقال داده نمی‌شود. بسیاری از مواقع انتخاب غلط نیست، اما نحوه طرح آن برای خانواده‌ها نسنجیده و نادرست است. گاهی اوقات هم فاصله زمانی بین آشنایی دختر و پسر و طرح آن برای خانواده‌ها بسیار زیاد است. یعنی طول مدت آشنایی بسیار زیاد شده و رابطه دختر و پسر به جای آنکه صرف شناخت همدیگر بشود، به صورت نوعی زندگی دو نفره ادامه پیدا می‌کند. یعنی ظاهراً هیچ ازدواجی صورت نگرفته، ولی یک پیوند عاشقانه، طولانی مدت و صمیمانه همراه با درگیر شدن در سرنوشت همدیگر پدید آمده. خب، این در حقیقت دیگر روند انتخاب نیست. نکته دیگر آنکه من اعتقادم این است که عشق برای ازدواج فوق‌العاده ضروری است. آدم یا باید عاشق باشد یا بتواند علاقه‌مند شود.

عشق برای ازدواج بسیار ضروری است، اما باید توجه داشت که عشق شرط لازم است،‌نه کافی. عشق گذرنامه و مجوزی برای ازدواج نیست. انسان با دیدن ظاهر یا پاره‌ای از تجلیات شخصیت یک فرد به او علاقه‌مند می‌شود، اما در نظر نمی‌گیرد که اینها دال بر تمامی ویژگی‌ها و خصوصیات آن شخص نیست. مثل این است که انسان با دیدن یک اتاق خانه بخرد، در حالی که اتاق‌های دیگر را ندیده. بعد هم که ازدواج می‌کند، با تجلیات دیگر طرفش آشنا می‌شود و چون این ویژگی‌ها را نامناسب می‌بیند، معترض و ناسازگار می‌شود.

برخی از منتقدان ازدواج‌های دانشجویی به این نکته اشاره می‌کنند که چون افراد با قومیت‌های متفاوتی در دانشگاه گرد آمده‌اند، احتمال فراوانی وجود دارد که دختر و پسر دانشجویی که با هم آشنا می‌شوند از قومیت‌های متفاوتی باشند و این تفاوت قومیتی احتمال موفقیت ازدواج را کاهش می‌دهد. شما تا چه اندازه با این نظر موافقید؟

همیشه وقتی از من سؤال می‌کنند که ازدواج را چطور می‌بینی، می‌گویم که ازدواج شانس نیست، بلکه سازش است. سازش‌دهی و سازش‌پذیری است. سازش‌کاری نیست، بلکه سازگاری است. منظورم این است که ازدواجی موفق است که دو نفر با هم انطباق پیدا کنند. نمی‌توانیم بگوییم فلانی شانس آورد که یک همسر خوب گیرش آمد، بلکه باید گفت فلانی و همسرش درجه سازش‌دهی و سازش‌پذیری‌شان بالاست. یعنی راحت‌تر می‌توانند با هم انطباق پیدا کنند و البته شرایطشان هم به آنها کمک کرده و بادهای مساعدی وزیده. ازدواج سازشکاری نیست به این معناست که تمامیت وجود یک نفر محو فرد مقابل بشود و فقط فرد مقابل برنده باشد. از نظر من، همان‌طور که جان‌ اشتاین‌بک می‌گوید، خوشبختی یک امر جمعی است.

ازدواجی موفق است که دو نفر با هم انطباق پیدا کنند. نمی‌توانیم بگوییم فلانی شانس آورد که یک همسر خوب گیرش آمد، بلکه باید گفت فلانی و همسرش درجه سازش‌دهی و سازش‌پذیری‌شان بالاست.

حالا چه چیزی باعث سازش می‌شود؟ هر چقدر نزدیکی دو نفر بیشتر باشد امکان سازش بیشتر است. مثلاً اگر دختر و پسر هر دو از یک فرهنگ و خرده فرهنگ باشند، از یک سطح تحصیلات برخوردار باشند،

سن، ویژگی‌های ظاهری، افکار، اهداف و سبک زندگی‌شان بیشتر شبیه هم باشد، قطعاً سازششان بیشتر است. یعنی شباهت‌ها باعث جذابیت می‌شوند. البته تفاوت‌هایی هم در بین دو نفر وجود دارد.منتها این تفاوت‌ها طوری نیست که انطباق را امکان‌ناپذیر کند. از دید اسلام هم که نگاه کنیم، می‌بینیم که می‌گوید دو نفری که می‌خواهند با هم باشند باید هم‌کفو باشند. منظور از کفویت همتا بودن است. همتایی به زن و مرد برای موفقیت در ازدواج کمک می‌کند.

بیشتر ازدواج ها با فرهنگهای متفاوت طبقات اجتماعی به جدایی منجر می شود‎

بارها اتفاق افتاده که دو طرف از طبقات متفاوتی بودند. گاه یکی از این دو نفر به خودش فشار می‌آورد که بالا بودن طبقه خودش را منکر شود، ولی طرف مقابل احساس حقارتش تشدید می‌شود. این ازدواج منجر به مشکلات و در نهایت، جدایی می‌شود. در ازدواج دانشجویی هم این اتفاق می‌افتد. دو جوان که از فرهنگ‌های متفاوت طبقات اجتماعی متفاوت هستند به هم علاقه‌مند می‌شوند و روی ازدواج با همدیگر هم اصرار دارند. اینها کاملاً به مسائل غیرواقع‌بینانه نگاه می‌کنند و می‌گویند این ازدواج هیچ اشکالی ندارد.

 

البته برخی از خانواده‌ها هم به ازدواج فرزندانشان به عنوان وجه‌المصالحه نگاه می‌کنند و از طرف دیگر، برخی از جوانان برای آنکه با خانواده خود مقابله کنند می‌خواهند خودشان تصمیم بگیرند، ولو اینکه تصمیمشان غلط باشد. خانواده‌ها هم به این حالت‌ دامن می‌زنند، به این صورت که برخوردهایشان با نگرانی توأم است، ناسنجیده عمل می‌کنند، فرزندانشان را به خوبی راهنمایی نمی‌کنند، رابطه‌شان با آنها دوستانه نیست، شکافی بین آنها وجود دارد و گاهی اختلاف، دوری و غربت در بینشان حاکم است. وقتی فرزندشان به سن ازدواج می‌رسد، نه تنها کمک‌کننده‌اش نیستند، بلکه مدعی هم هستند. این مسئله باعث می‌شود که در خانواده تعارض و کشمکش ایجاد شود.

 

منظورتان از اینکه کمک‌کننده نیستند و مدعی‌اند چیست؟

مثلاً کسی را که فرزندشان برای ازدواج انتخاب کرده به بهانه‌های مختلف نمی‌پسندند و می‌گویند فلان کسی را که من انتخاب کرده‌ام باید انتخاب کنی. ولی باید در این روند به جوان کمک کرد و به عشق و علاقه و انتخابش احترام گذاشت. والدین نباید رابطه‌ای قیم‌وار با فرزندشان داشته باشند، بلکه باید او را طوری تربیت کنند که انتخاب‌کننده و تصمیم‌گیرنده باشد و البته تصمیمات او هم واجد ارزش‌ها و معیارهای خوب و سنجیده باشد. والدین فقط باید در تصمیماتی که فرزندان جوانشان می‌گیرند به او کمک کنند و از او حمایت کنند. حمایت هم تنها جنبه مالی ندارد، بلکه جنبه عاطفی هم دارد. توجه داشته باشند که در ازدواج فشار زیادی بر جوان وارد می‌شود. درست است که ازدواج امر مبارکی است، اما پراسترس هم هست. پس فرزند ما در این زمان نیاز دارد که در کنارش باشیم، نه در مقابلش. نباید مدعی و سرزنش‌کننده او باشیم یا اینکه انتخاب او را نادیده بگیریم یا تمسخر کنیم، بلکه باید نقش تکمیلی و تصحیحی داشته باشیم. ولی متأسفانه الان شاهد هستیم که در اکثر ازدواج‌هایی که خانواده‌ها با آنها موافق نیست مواضعی اتخاذ می‌شود که هم باعث از دست رفتن احترام خانواده‌ها ورنجیده شدن آنها می‌شود، هم باعث فاصله گرفتن خانواده‌ها از فرزندشان. اگر خانواده‌ای ازدواجی را نامطلوب دید، باید سعی کند فاکتورهای مورد نظرش را به فرزندش انتقال دهد تا او این موارد را ببیند. وقتی این کار انجام گرفت ولی جوان از تصمیم‌ خود منصرف نشد، خانواده حتی اگر مخالف باشد، باید هدایتگر باشد.

حتی اگر مطمئن باشند که این ازدواج به شکست منتهی می‌شود؟

بله. حلقه آخر نجات این است که آنان از فرزندشان حمایت کنند، زیرا راه حل دیگری وجود ندارد. همه حرف‌ها گفته شده و اتمام حجت شده. حالا وقت حمایت است. براساس تجارب ما، عدم حمایت خانواده‌ها باعث افزایش احتمال جدایی می‌شود. این مسئله یک نوع رفتار بزرگوارانه و بخردانه است و می‌تواند به زندگی پایدار فرزندان کمک کند. نظر من این است که ازدواج یک انتخاب و تصمیم شخصی است. منتها باید فرد بداند که با چه کسی می‌خواهد ازدواج کند و خودفریبی نباشد. متأسفانه بسیاری از دانشجویان گرفتار خودفریبی‌های متعددی در ازدواج می‌شوند. ازدواج عجولانه هم اصلاً تجویز نمی‌شود. بزرگ‌ترین آسیب‌ها در ازدواج‌های عجولانه است که متأسفانه به کرات این‌گونه ازدواج‌ها را به خصوص در دانشجویان مشاهده می‌کنیم. دختر و پسر دانشجویی که مدت مدیدی با هم دوست و همکلاسی بودند والدینشان را مجبور می‌کنند که هر چه زودتر به خواستگاری بروند و در این راه، شرایط خانواده‌، موانع و بی‌تناسبی‌ها را در نظر نمی‌گیرند و یک بحث منطقی و منصفانه با والدینشان نمی‌کنند. آنها طوری با پدر و مادرشان برخورد می‌کنند که انگار در این زمینه علامه دهرند.

سؤالی که در اینجا مطرح می‌شود این است که آیا شما دوره دانشجویی را دوره مناسبی برای ازدواج می‌دانید؟

اول اینکه اتفاقات با نظر ما انجام نمی‌شود. اتفاقات رخ می‌دهند و ما باید آنها را تجزیه و تحلیل کنیم. از نظر من، دوره دانشجویی دوره‌ای جدی و مهم است. من همیشه تأسف می‌خورم که دانشجویان مسئله تحصیلشان را بسیار بی‌انگیزه دنبال می‌کنند. این هشداری به همه ماست تا دنبال پیدا کردن راهی برای افزایش انگیزه دانشجویان باشیم. اما به هر ترتیب، دانشجو در سنی است که نیازهایی دارد. خواه‌ناخواه موقعیت‌هایی برای او پیش می‌آید.

گاهی اوقات ازدواج صورت از پیش‌تعیین شده‌ای ندارد، بلکه برای فرد پیش می‌آید. چنین موقعیت‌هایی را نمی‌توان مسکوت گذاشت. آیا در صورت ازدواج زندگی دانشجویی لطمه می‌خورد؟

بله، خیلی اوقات این اتفاق می‌افتد. البته برخی از دانشجویان هم زندگی‌شان منظم‌تر می‌شود. در ایران، هر چه افراد پرکارتر شوند منظم‌تر می‌شوند.

معاون آموزشی ستاد ازدواج دانشجویی اشاره کرده بود که طبق تحقیقات، دانشجویانی که ازدواج می‌کنند نمره‌های بالاتری در امتحاناتشان کسب می‌کنند.

بزرگ‌ترین آسیب‌ها در ازدواج‌های عجولانه است که متأسفانه به کرات این‌گونه ازدواج‌ها را به خصوص در دانشجویان مشاهده می‌کنیم.

البته خیلی از پژوهش‌هایی که می‌شود قابلیت تعمیم ندارد، ولی امیدوارم که این وضعیت وجود داشته باشد. نکته دیگری هم که در اینجا وجود دارد این است که کسب نمره بالا حکایت از معلومات زیاد نمی‌کند. متأسفانه این هم از آسیب‌های دانشگاه‌های ماست. ولی می‌توان گفت بعضی اوقات بین افرادی که در رشته‌های دشوارتر و پراسترس‌تر درس می‌خوانند این ازدواج است که قربانی درس و تحصیل می‌شود.

لطفاً این مسئله را دقیق‌تر و مشخص‌تر توضیح دهید.

یعنی دو طرف به هم رسیدگی نمی‌کنند. بارها در بین مراجعانم مشاهده کرده‌ام که شوهر گلایه می‌کند که هر وقت می‌خواهم مادرم را دعوت کنم، زنم می‌گوید امتحان و درس دارم. زن هم از طرف دیگر گلایه دارد که اینها هر وقت به مهمانی می‌آیند تا دیروقت می‌نشینند، در‌حالی‌که من امتحان دارم. گاهی اوقات دوره دانشجویی با به دنیا آمدن بچه توأم می‌شود که باعث لطمه به فرزندپروری می‌شود. من دانشجویی داشتم که رفته بود توی یک اتاق و برای امتحان دکتری درس می‌خواند، درحالی‌که بچه‌هایش پشت در گریه می‌کردند. به هر حال، فرد نمی‌تواند به راحتی بگوید که من تحصیلاتم را پشت سر گذاشتم و در عین حال، به بچه‌هایم هم خوب رسیدگی کرده‌ام. این شرایطی است که دنیای ما با آن روبه‌روست. درس هم که نباشد اشتغال وجود دارد. چاره‌ای هم نیست. نسل‌های قدیم با شخم ‌زدن و بیل زدن و کارهای یدی سختی می‌کشیدند و نسل‌های جدید با درس خواندن و کار کردن توأمان و تحمل فشارهای اجتماعی سختی می‌کشند.

منظورتان این است که صرف وجود این لطمات باعث نمی‌شود که ما نگاه منفی به ازدواج دانشجویی داشته باشیم؟

اگر هم نگاه منفی داشته باشیم، این نگاه منفی را نمی‌توانیم تجویز کنیم و بگوییم که دانشجو نباید ازدواج کند چون نه حرف درستی است، نه ممکن است. به هر حال، دانشجویان ازدواج می‌کنند. دولت‌ها، نهادهای مربوط به جوانان و دانشگاه‌ها باید وظایفی را در این مورد برای خودشان تعریف کنند. همان‌طور که خانواده‌ها یک‌سری وظایف را برای خودشان تعریف کرده‌اند. بزرگ‌ کردن نوه‌ها، به مهمانی‌های فرزندشان کمک کردن، کمک‌های مالی و تدارک خانه از جمله مواردی هستند که برخی از خانواده ها برای کمک به فرزندانشان بر عهده گرفته‌اند.

در بحث ازدواج دانشجویی ما با سه گروه روبه‌رو هستیم؛ دانشجو، خانواده، دولت و دانشگاه‌ها. شما به عنوان یک روان‌شناس، برای اینکه دانشجویانی که ازدواج می‌کنند با مشکلات کمتری مواجه شوند چه راهکارهایی پیشنهاد می‌کنید؟

قطعاً آگاهی بخشیدن پیشگیرانه است. پیشگیری از هر نوع آسیب آگاهی دادن به‌موقع است. تربیت صحیح فرزندان هم باید در نظر قرار بگیرد. تربیت از بدو تولد شروع می‌شود. والدین باید فرزندانشان را طوری تربیت کنند که بتوانند هیجاناتشان را کنترل کنند. باید به جوان آگاهی داد که عشق پدیده‌ای نیست که باعث شود فرد دست و پایش را گم کند. این کشش‌ها نباید باعث شتاب‌زدگی شود. باید آشنایی با جنس مخالف را به سمتی قابل پذیرش از نظر مذهب و اجتماع اشاعه بدهیم. خیلی اوقات می‌توانیم در خانواده و در فامیل نشست‌هایی داشته باشیم که پسرها و دخترها بتوانند ویژگی‌های همدیگر را به خوبی بشناسند و لزوماً هم هیچ‌کدام از مرزها و خط قرمزها شکسته نشود. فقط این‌گونه نباشد که وقتی فرد به دانشگاه می‌رود، جنس مخالف خودش را ببیند و زیر و رو شود. دوم اینکه از طریق اساتید دانشگاه راهنمایی‌های صحیحی به دانشجویان داده شود که البته باید امکان این کار هم به اساتید داده شود. دانشگاه‌ها هم باید در اشتغال به دانشجویان کمک کنند. همان‌طور که در اکثر دانشگاه‌های دنیا این‌گونه است. اگر این مسئله اتفاق بیفتد، لزوماً تنازعی بین بحث ازدواج و ادامه تحصیل اتفاق نمی‌افتد. مسئله دیگر این است که دولتمردان ما بسیاری از نیازهای جامعه را موجه و مشروع بدانند و بر این اعتقاد باشند که نیازهای مردم به‌ندرت نامشروع است. همه چیز نباید در سطوح نمادین باشد، به این صورت که یک جشن ازدواج دانشجویی برگزار کنیم و دو سکه بدهیم و تمام. این کافی نیست. این‌کار فقط انتظار به وجود می‌آورد و افراد را ناکام‌تر می‌کند. باید قواعدی گذاشته شود. وزارتخانه‌ها باید نقششان را در قبال جوانان که یک چهارم جمعیتمان هستند، به‌خوبی اجرا کنند. خانواده‌ها هم باید توجه بیشتری به فرزندانشان داشته باشند که البته به دلایلی این امر صورت نمی‌گیرد. البته بعضی اوقات خانواده‌ها هم قربانی شرایط و مشکلات اجتماعی هستند، ولی در هر صورت آگاهی‌بخشی به خانواده‌ها می‌تواند بسیار کمک کند.

اگر حرف دیگری مانده بفرمایید.

من فقط به دانشجویان توصیه می‌کنم که مشاوره قبل از ازدواج را جدی بگیرند.

منبع:مجله سپیده دانایی/سلامت نیوز/بیتوته

آیا ازدواج دانشجویی صحیح است یاخیر؟

عاشقی چشم شما را هم کور کرده؟

عاشقی چشم شما را هم کور کرده؟

 

می گویند آدمی که عاشق می شود، فقط خوبی ها را می بیند و بدی ها به چشمش نمی آید. در نتیجه کور است. آیا شما هم کور شده اید؟ اگر این نشانه ها را دارید باید قبل از بله گفتن فکری به حال چشمان بسته تان بکنید!

انتخاب همسر و ازدواج گاهی آنقدر با عشق و محبت گره می خورد که شما نمی توانید مرزی میان عشق تان و واقعیت قایل شوید. عشق با شور و هیجانی که به زندگی شما می آورد شما را معتاد او می کند. وابسته می شوید و همه چیز را خوب می بینید. اوضاع بد هم که باشد، باز فکر می کنید می توانید آن را تحمل کنید. اما همیشه وضع به یک شکل نمی ماند و هیجانات اولیه که فروکش کرد واقعیت ها بیشتر به چشم می آیند.
اگر نمی دانید عشق شما را کور کرده یا نه، این مطلب را بخوانید تا بیشتر نسبت به احساستان اطلاعات پیدا کنید.

عیب و نقصی نمی بینید

ممکن است واقعا صادقانه بخواهید درباره نقاط قوت و ضعف طرف مقابلتان صحبت کنید اما نتوانید. چون هر چیزی که به چشم شما می آید، خوبی و حسن است. بله؛ شما جزو عاشقان کور هستید. آدم عاشق هیچ عیب و نقصی در طرف مقابلش نمی بیند و حتی کم و کاست ها را هم توجیه می کند. مثلا می گوید: فلان چیز که مهم نیست… فلان موضوع قابل چشم پوشی است… زمان بگذر درست می شود و…

از خودتان بپرسید سه ویژگی مثبت و سه ویژگی منفی او چیست. اگر نتوانید ۳ویژگی منفی برای او برشمرید، یعنی چشمانتان کور شده است.

می دانم اما…

وقتی دیگران درباره مشکلات این ازدواج برایتان صحبت می کنند، می گویید: می دانم اما دوستش دارم… می دانم اما ماجرای ما فرق می کند… می دانم اما من می توانم از پسش بر بیایم… این هم یک نشانه است برای این که عشق چشمان شما را کور کرده است. شما وقتی یک عشق روشن و متعادل دارید که بتوانید منطقی درباره همه مشکلات ازدواج فکر کنید و هشدارها را جدی بگیرید.

من شبیه تو ام

عشق کور باعث می شود کم کم خودتان را عوض کنید و شبیه طرف مقابل شوید. شما یا متوجه این تغییرات نمی شوید یا به خودتان می گویید ایرادی ندارد، من شبیه او می شوم. این تغییر موقتی است و شما فقط برای کم کردن تفاوت ها و تنش های احتمالی زیر بار این تغییرات می روید. عشق کور باعث می شود از خواسته هایتان و عادت هایتان کنار بکشید و کپی برابر اصل او شوید و به هر ساز طرف مقابلتان برقصید.

البته کمی شبیه شدن در عشق طبیعی است اما تغییر دادن خود برای شبیه شدن به طرف مقابل، آن هم به صورت یک طرفه، فقط در اثر وجود یک عشق کور ممکن است.

بدون او می میرم

اگر به همه تفاوت ها واقفید و یا فکر می کنید با وجود مشکلاتی که در این ازدواج وجود خواهد داشت، نمی توانید از او جدا شوید و زندگی بدون او برایتان مساوی با مرگ است، یک وابستگی کور را تجربه می کنید. اگر حاضرید به خاطر او قید همه چیز را بزنید، از خانواده تان، کارتان، آبرویتان و… بگذرید که فقط به او برسید، شما واقعا کور شده اید و قدرت پیش بینی آینده را از دست داده اید. عشق کور شما را آنقدر هیجانی کرده که نمی توانید منطقی فکر کنید. بنابراین باید قدری تامل کنید، کمی فاصله بگیرید و در صورت لزوم با یک مشاور یا فرد آگاه مشورت کنید تا بتوانید از این هیجانات دور شوید و لااقل نیمی از تصمیم گیری را به عقلتان بسپارید.

منبع:تبیان/بیتوته

 

عاشقی چشم شما را هم کور کرده؟

آیا پیامدهای تجاوز جنسی قابل جبران است؟

آیا پیامدهای تجاوز جنسی قابل جبران است؟

 

بهترین کار بعد از تجاوز جنسی ، درمان است

 

آیا پیامدهای تجاوز جنسی قابل جبران است؟

«تجاوز» واژه‌ای است كه بار منفی زیادی دارد. وقتی صحبت از «تجاوز جنسی» به میان می‌آید این كلمه بار منفی بیشتری پیدا می‌كند. اگر پای درددل فردی كه قربانی تجاوز یا آزارجنسی شده بنشینید، او این اتفاق را دردناك‌ترین تجربه زندگی خود می‌داند طوری كه انگار قرار نیست هیچ‌وقت آن را فراموش كند و همیشه با آن درگیر است.

 

بخشی از این احساس دردناك مربوط به حسی است كه این فرد از جامعه می‌گیرد و بخشی از آن خشونتی است كه به زنانگی فرد اعمال شده است. شاید آرزوی رسیدن به روزی كه هیچ متجاوز جنسی در آن وجود نداشته باشد محال به نظر برسد اما آشنایی با تمام مشكلاتی كه این قربانیان متحمل می‌شوند و راهكارهای درمانی و البته پیشگیرانه بدون شك سودمند است.

دكتر اوحدی، روانپزشك در مورد پیامدها و راه‌های درمانی این اتفاق توضیح می‌دهد.

 

— عوارض كوتاه‌مدت تجاوز جنسی

تجاوز به عنف معمولا دو نوع عارضه در پی دارد، عارضه زودهنگام و عارضه دیرهنگام. از مهم‌ترین عوارض زودهنگام تجاوز جنسی می‌توان به حالت شوكی كه در فرد ایجاد می‌شود، اشاره كرد. او حالت ناراحتی شدید و بهت‌زدگی دارد. احساس طرد شدن از اجتماع و این فكر كه به دلیل گناه نكرده مورد تحقیر و تنبیه قرار گرفته است و معمولا با برخورد نامناسب گروه‌های پزشكی و پیراپزشكی اورژانس و حتی پلیس می‌تواند تشدید شود. او این احساس را دارد كه چه‌بسا به‌خاطر ظاهر و پوششی كه داشته متجاوز به این عمل ترغیب شده است. به این ترتیب احساس عذاب وجدان فرد چند برابر می‌شود.
— قربانیان آزارهای جنسی چطور می‌توانند از آسیب‌های بعد از تعرض دور بمانند؟

یكی از مهم‌ترین عوارضی كه بلافاصله بعد از حادثه تجاوز بروز می‌كند، حالت اختلال استرس بعد از حادثه یا PTSD است، به نحوی كه فرد صحنه‌های تجاوز جنسی را دوباره فلش‌بك می‌زند، آنها را دوباره تجربه می‌كند و حتی گاهی حالت دفاعی شدید پیدا می‌كند. در این وضعیت او كناره‌گیری می‌كند و دلش می‌خواهد كسی او را نبیند و با او صحبت نكند، ضمن آنكه فعالیت‌های سیستم عصبی‌‌اش زیاد می‌شود، یعنی پاسخش به محرك‌های محیطی مانند صدا و نور افزایش می‌یابد.

 

او نمی‌تواند به كسی اعتماد کرده یا با شخصی ارتباط برقرار كند. در این حالت ممكن است به خودكشی و مرگ فكر كند و آرزوی مردن داشته باشد. اگر زمینه مشكلات روانی در او دیده شود این احتمال وجود دارد كه دچار افسردگی شیدایی یا همان افسردگی دوقطبی شود. توهم‌های شنوایی و بینایی، هذیان، خنده‌های بی‌معنی، خشم بی‌جهت و… از عوارض دیگر این اتفاق است.
— بدبینی نسبت به جنس مخالف

فردی كه مورد تجاوز قرار گرفته در طولانی‌مدت نسبت به رابطه جنسی حس بدی پیدا می‌كند و از آن متنفر می‌شود. دردهای آمیزشی و‌ تنفر از جنس مرد و‌ بدبینی به جنس مخالف از دیگر عوارض تجاوز جنسی است. او سعی می‌كند از مردها دوری كرده، حتی شماره تلفن‌اش را عوض كند یا مسیر رفت و آمدش را تغییر دهد. در طولانی‌مدت قابلیت‌های جنسی‌ این فرد از بین می‌رود و اختلال استرس پس از حادثه و افسردگی در او مزمن می‌شود.

 

افسردگی مزمن می‌تواند با توهم و هذیان همراه باشد. دردهای جسمانی و شبه‌جسمانی در این فرد زیاد می‌شود. درواقع علائم روانی او تبدیل به علائم جسمانی می‌شود. قربانی تجاوز مدام به این فكر می‌كند كه در این موضوع مقصر است و خودش را سرزنش و نكوهش می‌كند و می‌گوید «كاش آنجا نبودم یا بیشتر مقاومت می‌كردم».

 

اولین اقدام بعد از تجاوز جنسی مراجعه به روانپزشك و متخصص زنان و زایمان است
— پنهان‌كاری ممنوع

برخی قربانیان تجاوز جنسی در مورد این موضوع حرف نمی‌زنند غافل از اینكه این پنهان‌كاری عوارض را شدیدتر می‌كند. گاهی مددكاران و پرستاران یا حتی پلیس به این افراد توصیه می‌كنند این مشكل را پیگیری نكنند چون ممكن است مزاحم پیدا كنند، غافل از اینكه فرد باید درمان شود. این كار باعث می‌شود فرد در این باره با كسی صحبت نكند، برون‌ریزی احساسات نداشته باشد، خطاهای شناختی‌اش در روان‌درمانی اصلاح نشود و نتواند دارودرمانی كند. همه اینها باعث می‌شود عوارض ژرف‌تر و گسترده‌تر شده و احتمال خودكشی و دگركشی بالا رود.

 

— گروه درمانی مفید است

اگر قربانی، جلسات روان‌درمانی و دارودرمانی را به خوبی و منظم انجام دهد امكان بهبود كامل وجود دارد. متاسفانه در كشور ما جلسات گروه‌درمانی برای خانم‌های آسیب‌دیده وجود ندارد درحالی‌كه این روش درمانی بسیار كارآمد است و می‌تواند روند درمان را تسریع كند. به‌طور كلی در مدت ۸ تا ۱۸ ماه گروه درمانی نتایج شگرفی به‌همراه دارد.
— به‌پرسش‌های دیگران جواب ندهید

اگر فردی از اطرافیان بخواهد درباره این موضوع با قربانی تجاوز صحبت كند، او باید بگوید تمایلی به صحبت كردن در این باره ندارد. او باید متذكر شود كه این مسئله خصوصی است و اگر برای او احترام قائل هستند، باید اجازه دهند در محیط درمانی و با درمانگر درباره این مسئله صحبت كند. توجه داشته باشید كه درمانگر فرد باید حتما هم‌جنس قربانی باشد چون اگر جنس مخالف باشد می‌تواند برای فرد آسیب‌زا باشد.
— بهترین کار بعد از تجاوز جنسی ، درمان است

بدون شك تجاوز بدترین اتفاقی است كه می‌تواند برای یك فرد رخ دهد. طبیعی است كه بعد از این پیشامد فرد قربانی مشكلات مختلف روانی پیدا كند بنابراین اولین اقدام بعد از تجاوز مراجعه به روانپزشك و متخصص زنان و زایمان است. اگر درمان انجام نشود این موضوع تا سال‌ها می‌تواند فرد را آزار دهد و زندگی‌اش را تحت‌الشعاع قرار دهد.
— خانواده‌ها حمایت كنند

در این پیشامد افراد خانواده باید تحت هدایت روانپزشك به فردی كه مورد تجاوز جنسی قرار گرفته كمك كنند. آنها در خانه به هیچ وجه نباید در مورد این موضوع صحبت كنند بلكه باید سعی كنند محیط آرامی برایش فراهم كنند تا لذت ببرد. باید به فكر سرگرمی‌هایی باشند كه او را از موضوع جدا كند. خانواده‌ها باید مراقب باشند فرد داروها را مصرف كند و در عین حال آنها را از دسترس‌ او خارج كنند تا ناگهان اوردوز نكند.

اگر فرد خودش بخواهد با خانواده صحبت كند بهتر است به او گوش دهند و این اطمینان را ایجاد كنند كه این مشكل ممكن است برای هركسی پیش بیاید، در این اتفاق او نقشی نداشته، دست خداوند و طبیعت قصد تنبیه او را نداشته و این صرفا یك تصادف است.
بعد از تجاوز جنسی زود ازدواج نكند

دختری كه مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است حداقل دو تا سه سال نباید به ازدواج فكر كند. درصورتی‌كه فرد قصد ازدواج داشته باشد لزومی ندارد این موضوع را با همسر آینده‌اش مطرح كند چون بسیاری مواقع پیش ‌می‌آید كه شوهر به همسر سركوفت می‌زند و او را متهم می‌كند به اینكه خودش هم در این موضوع نقش داشته است. حتی ممكن است بعد از مدتی مرد به‌اصطلاح غیرتی شده و همسرش را طلاق دهد. در كشور ما برخی از خانم‌هایی كه مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند بعدها به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم از طرف همسرشان پس زده می‌شوند.

منبع : مجله زندگی ایده آل

سیمرغ

بیتوته

آیا پیامدهای تجاوز جنسی قابل جبران است؟

افزایش میل جنسی با این مواد غذایی

افزایش میل جنسی با این مواد غذایی

 

افزایش میل جنسی با این مواد غذایی

گفته می شود که پس از گذشت چند سال از زندگی مشترک رابطه جنسی زوج ها رو به سردی می گذارد و حتی گاهی با گذشت زمان کاملا قطع می شود و هیچ مقاربت جنسی بین زن و شوهر صورت نمی گیرد. در حالی که یکی ازمهم ترین ارکان در حفظ زندگی زناشویی یک زوج رابطه جنسی است.

 

این سردی در رابطه از مسائل روانی و عاطفی موجود در زندگی مشترک که بگذریم، تحت تاثیر عوامل مختلفی از جمله فشار کار و زندگی و هوای آلوده و تغذیه نامناسب به وجود می آید. برای این که رابطه جنسی و در نتیجه زندگی زناشویی خود را تقویت کنید به شما توصیه می شود برای افزایش میل جنسیتان این خوراکی ها را در برنامه غذایی خود قرار دهید.

 

** قهوه

 

قهوه سبب افزایش میل جنسی در خانم ها می شود

 

قهوه برای خواص تحریک کننده آن بسیار شناخته شده است. تحقیقات انجام شده روی موش های آزمایشگاهی نیز تایی کرده است که این نوشیدنی به ویژه در خانم ها میل جنسی را افزایش می دهد.

 

** عسل

 

عسل به تقویت قوای جنسی کمک می کنند

 

عسل طبیعی حاوی ویتامین های ب و ای و روی است. همه این عناصر به تقویت قوای جنسی کمک می کنند.

 

** آرتیشو

 

آرتیشو از مواد غذایی مفید برای افزایش نیروی جنسی است

آرتیشو به دلیل میزان بالای اسید فولیک موجود در آن، برای افزایش میل جنسی هم خانم ها و هم آقایان مناسب است.

 

** موز

 

موز باعث تولید تستوسترون و در نتیجه افزایش میل جنسی میشود

موز از آن دسته مواد غذایی است که از قدیم به عنوان تحریک کننده میل جنسی شناخته می شود. موز تولید کننده طبیعی انرژی و حاوی بروملین است که باعث تولید تستوسترون می شود.

 

**شکلات تلخ

 

شکلات تلخ باعث افزایش طول عمر و همچنین افزایش قوای جنسی میشود

 

به نظر می رسد شکلات تلخ دوای هر دردی است و طول عمر را نیز افزایش می دهد. این خوراکی محبوب همچین به علت فنیل اتیل آمین موجود در آن سطح انرژی و حالت روحی را بهبود بخشیده و باعث می شود خانم ها تمایل بیشتری نسبت به رابطه جنسی پیدا کنند.

 

** سیر

 

سیر با افزایش جریان خون و آزاد کردن نیتریک اکسید باعث افزایش میل جنسی میشود

نگران بوی بد دهانتان نباشید و تا می توانید سیر بخورید. از مزایای بیشمار سیر که بگذریم این را نیز باید درباره آن بدانید که با افزایش جریان خون و آزاد کردن نیتریک اکسید باعث افزایش میل جنسی می شود.

 

** توت فرنگی

 

توت فرنگی حاوی ویتامین ث است و میل جنسی را افزایش میدهد

 

توت فرنگی که حاوی مقادیر زیادی از ویتامین ث است با افزایش جریان خون هر نوع احساس خوبی را در شما زنده می سازد. کافی است این میوه خوشمزه را همراه با شکلات بخورید تا تاثیر آن چند برابر شود.

 

** خردل

 

خردل از مواد غذایی بسیار مفید برای تقویت نیروی جنسی است

 

احساس تندی و گرمایی که از خوردن خردل به وجود می آید و اشک را در چشمان شما جمع می کند همان چیزی است که باعث زیاد شدن میل جنسی می شود. در قرون وسطا شهرت این خاصیت خردل به حدی بود که خوردن آن را در صومعه ها ممنوع کرده بودند.

 

** دانه کاج

 

دانه کاج سبب افزایش میل جنسی می شود

 

دانه کاج یکی از منابع غنی روی است و همین خاصیت باعث می شود که تبدیل به یکی از مواد افزایش دهنده میل جنسی شود.

منبع:بیتوته

افزایش میل جنسی با این مواد غذایی

پس از زایمان تا چند روز نباید ارتباط جنسی داشته باشید؟

پس از زایمان تا چند روز نباید ارتباط جنسی داشته باشید؟

 

پس از زایمان حداقل ۶ هفته نباید رابطه جنسی داشته باشید

 

پس از زایمان تا چند روز نباید ارتباط جنسی داشته باشید؟

پس از زایمان تا چند روز نباید ارتباط جنسی داشته باشیم و محدودیت رابطه جنسی چگونه است؛باورها و عقاید مختلف در این زمینه وجود دارد با ما همراه باشید.

متعجب خواهید شد اگر بفهمید که محدودیت در تجدید و دوباره از سرگیری رابطه ی جنسی پس از زایمان تا حد زیادی از روی مصلحت مردمی بوده است. هیچگونه تحقیق علمی در این زمینه صورت نگرفته است تا زمان وقفه ی معینی را پس از زایمان توصیه کند. این مسئله به عهده ی خود زن است تا هر زمان پس از زایمان خود را قادر به انجام رابطه زناشویی  دید، آن را از سر گیرد.

 

اما تجربه نشان داده است که تقریباً شش هفته طول می کشد تا بعد از زایمان مهبلی، رحم دوباره به اندازه ی نرمال خود برگردد. به همین دلیل از قدیم صلاح بر این دیده شده است که حداقل شش هفته فرد صبر کند.

اما چیزی که در واقع به تجربه مشاهده می شود این است که بعضی زن ها چه از نظر احساسی و چه فیزیکی بسیار زودتر برای دوباره از سرگیری رابطه ی جنسی آماده می شوند. در هر زنی این مسئله کاملاً متفاوت است. به خود شما بستگی دارد که چه زمانی برای تجدید رابطه ی جنسی آمادگی لازم را پیدا می کنید. پس اگر زایمانی کاملاً طبیعی داشته اید و خونریزیتان هم دیگر قرمز نیست و به رنگ صورتی درآمده است، فکر میکنم پس از دو هفته توانایی برقراری رابطه ی جنسی را به دست آورده باشید. اما به خاطر داشته باشید که برای جلوگیری از حاملگی دوباره حتماً از یکی از راه های جلوگیری استفاده کنید.

 

 از دلایل تاخیر برقراری رابطه جنسی پس از زایمان خونریزی و ترشحات مهبلی است

 

اگر تب و ترشحات بدبو و خونریزی داشتید، هنوز باید صبر کنید و آمادگی لازم برای دوباره از سر گیری رابطه ی جنسی را ندارید. گفتنی است که در بعضی از خانم ها این زمان از شش هفته هم بیشتر طول میکشد تا آنها دوباره قابلیت و آمادگی برقراری رابطه ی جنسی را پس از زایمانشان به دست آورند.

در مقاله ای که در مجله ی “تمرین خانواده” با عنوان “رابطه ی جنسی در طی و یک سال پس از حاملگی” در سال ۱۹۹۸ چاپ شده بود چنین گزارش شده بود که برای میزان وقفه در رابطه ی جنسی پس از زایمان توافقی وجود ندارد. در این مقاله نوشته شده بود که پس از ۵ تا ۷ هفته پس از زایمان، فقط %۵۰ از زنان توانایی از سرگیری رابطه ی جنسی را داشته اند. دلایل زیادی برای تاخیر برقراری رابطه ی جنسی مهبلی آورده شده است. مهمترین این عوامل درد ناشی از اِپیزوتومی، خونریزی و ترشحات مهبلی، خستگی و ناراحتی ناشی از روغنکاری مهبل به خاطر کمبود استروژن می باشد.

زنانی که زایمانی پر مشکل و غیر نرمال داشته اند، معمولاً  علاقه ای به از سر گیری رابطه ی جنسی قبل از گذشت ۸ تا ۱۲ هفته نشان نداده و نباید نشان دهند. و آن دسته از زنانی هم که اِپیزوتومی شده اند نیز حتی ماه ها پس از گذشت زایمان آمادگی لازم برای از سر گیری رابطه ی جنسی را به دست نمی آورند.

منبع:بیتوته

پس از زایمان تا چند روز نباید ارتباط جنسی داشته باشید؟

چه عواملی در اختلال نعوظ موثر هستند؟

چه عواملی در اختلال نعوظ موثر هستند؟

 

عصبانیت و خشم از عوامل موثر در اختلال نعوظ است

 

چه عواملی در اختلال نعوظ موثر هستند؟

** افسردگی

از جمله عوامل موثر در اختلال نعوظ اقسردگی است. مغز از جمله اعضای اصلی بدن در تحریکات جنسی است که اغلب نادیده گرفته می شود. هیجانات جنسی از سرتان شروع می شود و بعد پایینتر می آید. افسردگی میتواند میل جنسی شما را پایین آورده و موجب ناتوانی و اختلال نعوظ شود. خیلی از داروهایی که برای درمان افسردگی استفاده می شوند هم میتوانند موجب سرکوب میل جنسی شده و دستیابی به نعوظ را دشوارتر کنند. این داروها ممکن است ارگاسم را نیز به تاخیر بیندازند.

 

عصبانیت

یکی دیگر از عوامل موثر در اختلال نعوظ عصابیت و خشم است .عصبانیت خون را به صورتتان و نه به جایی که موقع رابطه جنسی لازم دارید، میکشاند. وقتی عصبانی هستید، خیلی سخت است که رمانتیک شوید، حال چه این عصبانیتتان از همسرتان باشد یا هر کس دیگر. عصبانیتهایی که ابراز نمی شوند یا به درستی ابراز نمی شوند، عملکرد جنسی شما را مختل می کنند.

 

** داروها

محتویات کمد داروهایتان می تواند بر عملکرد جنسی شما تاثیر بگذارد. لیست بلندبالایی از داروها میتواند موجب اختلالات نعوظ شود مثل برخی داروهای فشارخون، مسکن ها و داروهای ضدافسردگی. داروهای مخدر مثل آمفتامین، کوکایین و ماریجوانا هم میتواند در مردان مشکلات جنسی ایجاد کند.

 

** استرس

وقتی درگیر مسئولیتهای کار و خانه باشید، رسیدن به تحریک جنسی کمی سخت میشود. استرس تاثیرات مخرب زیادی روی قسمتهای مختلف بدنتان دارد و اندام تناسلی شما هم یکی از آنهاست. با ایجاد تغییراتی در سبک زندگیتان که سلامت و آرامش شما را تقویت میکند مثل ورزش منظم، خواب کافی و کمک گرفتن از متخصصین در مواقع لزوم، با استرس مقابله کنید.

 

** اضطراب

اضطراب داشتن از اینکه نتوانید کارایی خوبی در تختخواب داشته باشید، اینکار را برایتان حتی سختتر خواهد کرد. اضطرابهای ناشی از جنبه های دیگر زندگیتان هم این مشکل را در زندگی جنسیتان ایجاد می کند. این نگرانیها موجب ترس شما و خودداری از صمیمیت می شود که شما را به سمت چرخه شومی می کشاند که فشار سنگینتری به زندگی جنسی و روابطتان وارد می کند.

 

** چاقی و اضافه وزن

اضافه وزن می تواند بر عملکرد جنسی شما تاثیر داشته باشد، البته نه فقط با پایین آوردن اعتماد به نفستان. سطح هورمون مردانه تستوسترون  که در میل جنسی و نعوظ تاثیر زیادی دارد، در مردان چاق پایین تر است. چاقی با بالا رفتن فشارخون و سخت شدن شریان ها نیز در ارتباط است و این مسئله گردش خون به اندام تناسلی را کاهش میدهد و سبب اختلال در نعوظ می شود.

 

آسیبهای نخاع و بیماری MS میتواند موجب اختلال نعوظ شود

 

** تصویر بدن

وقتی چیزی که در آینه می بینید را دوست نداشته باشید، خیلی راحت تصور خواهید کرد که همسرتان هم از ظاهر شما خوشش نمی آید. داشتن تصویر بدن منفی نه فقط شما را درمورد ظاهرتان بلکه درمورد عملکرد جنسیتان نگران می کند. این اضطراب باعث می شود حتی برای داشتن رابطه جنسی تلاشی نکنید.

 

** میل جنسی کم

پایین بودن میل جنسی همان اختلال نعوظ نیست اما عوامل بسیاری که نعوظ را دچار مشکل میکنند، میل جنسی شما را نیز کم میکنند. پایین بودن اعتماد به نفس، استرس، اضطراب و برخی داروها همه میل جنسی شما را پایین می آورند.
** سلامت شما

مشکلات مختلف سلامتی بر اعصاب، عضلات یا گردش خون که برای دستیابی به نعوظ اهمیت دارند، تاثیر میگذارد. دیابت، فشارخون بالا، سخت شدن شریانهای خونی، آسیبهای نخاع و بیماری MS میتواند موجب اختلال نعوظ شود. جراحی برای درمان پروستات یا مثانه هم میتواند بر عصبها و رگهای خونی که نعوظ را کنترل میکند، تاثیر بگذارد.
چطور مشکلات نعوظ را برطرف کنیم

شاید حرف زدن درمورد زندگی جنسیتان با پزشک کمی برایتان خجالت آور باشد اما بهترین روش برای درمان و برطرف کردن اینگونه مشکلات شماست. پزشک میتواند منبع مشکل را پیدا کرده و تغییراتی در سبک زندگی مثل ترک سیگار یا پایین آوردن وزنتان به شما معرفی کند. درمانهای دیگری نیز مثل داروها، درمان هورمونی، دستگاه ساکشن و مشاوره روانشناسی برای مشکلات اختلال نعوظ توصیه می شوند.

منبع:بیتوته

چه عواملی در اختلال نعوظ موثر هستند؟

علل و راه درمان درد بیضه در آقایان

علل و راه درمان درد بیضه در آقایان

 

بیضه و بافتهای مجاور آن استعداد قابل ملاحظه ای جهت ابتلا به عفونت دارند

 

علل و راه درمان درد بیضه در آقایان

درد در بیضه ها علت های مختلفی می تواند داشته باشد. معمولاً کوفتگی و تورم بیضه از جمله عوارض بد ضربات مستقیم به حساب می آیند ولی علیرغم وجود این حالت هشدار دهنده، در اکثر موارد با انجام اقدامات محافظتی می توان در طی چند روز این مسائل را برطرف نمود.

اقدامات محافظتی شامل : پوشیدن لباسهای زیر خاص، استفاده از مسکنها و کمپرس گرم می باشد. تورم و کوفتگی ناشی از عمل وازکتومی نیز به همین طریق قابل درمان هستند.

 

– عفونت بیضه:

هم بیضه و هم بافتهای مجاور آنها استعداد قابل ملاحظه ای جهت ابتلا به عفونت دارند. زمانیکه این عفونتها رخ می دهند التهاب سبب بروز درد می شود و بیضه ها بخصوص در لمس بسیار درناک خواهند بود.

عفونتهای باکتریایی معمولاً از طریق سیستم ادراری بالا می روند و سبب عفونت در این اعضا می شود که البته به آنتی بیوتیک بسیار عالی پاسخ می دهند.

عفونتهای ویروسی نظیر اوریون در بالغین به ندرت سبب درگیری بیضه ها می شوند. اما در صورت درگیری معمولاً یک بیضه را درگیر می کنند. اما گاهی در افراد کمی هر دو بیضه با هم درگیر می شوند. عفونت بیضه ناشی از اوریون، در صورت درگیری هر دو بیضه می تواند منجر به عمیقی شود.

 

هیدروسل (تجمع مایع دور بیضه):

به معنای تجمع مایع شفاف در داخل کیسه ای است که بیضه را احاطه کرده است. گاهی اوقات ممکن است از بدو تولد این حالت وجود داشته باشد که بیشتر به خاطر اختلالات شکل گیری کیسه های اطراف بیضه هاست. هیدروسلهای کوچک به سختی قابل تشخیص بوده و خودبخود بهبود می یابند. اما انواع بزرگ هیدروسل باید به وسیله جراحی درمان شوند.

 

– واریسی شدن رگهای بیضه و تجمع آب در اطراف بیضه ( هیدروسل) :

هر دو حالت فوق می تواند منجر به بروز ناراحتی در اطراف بیضه ها شود. در این حالت فرد بیشتر درد را در اطراف بیضه ها حس می کند و خود بیضه ها معمولاً فاقد درد است. وریدهای اطراف بیضه نیز همانند وریدهای پا می تواند واریسی شود که سبب بروز احساس گرمی در نوک بیضه ها و محل واریس شدن وریدها در اطراف بیضه ها می شود. گاهی عروق در لمس نیز حساس می شوند. در موارد متوسط تا شدید استفاده از روشهای جراحی جهت برداشتن عروق واریس، راهکار درمانی خواهد بود.

 

مرد با یک بیضه نیز می تواند فعالیت جنسی طبیعی داشته باشد

 

پیچ  خوردگی بیضه ها:

بیضه ها تا حدی متحرک هستند و اتصالات آنها به پوسته بیضه سبب می شود میزان حرکت به حداقل برسد. اما گاهی اوقات با ایجاد فشارهای یکباره و شدید ممکن است بیضه ها دچار چرخش و پیچ خوردگی شوند و در نتیجه گردش خون آنها دچار مشکل شود. سپس بیضه ها متورم شده و درد ایجاد می شود.

اگر چه گاهی اوقات ممکن است بروز تورم منجر به بازگشت پیچ خوردگی شود اما پیچ خوردگی دائمی می تواند بسیار خطرناک باشد زیرا در صورت عدم خونرسانی کافی به بیضه ها در طی ۶ ساعت این بافت خواهد مرد. در نتیجه جهت تصحیح این اختلال باید بلافاصله جراحی انجام شود. اما اگر بیضه دچار تخریب شده باشد باید برداشته شود. گفته می شود مرد با یک بیضه نیز می تواند فعالیت جنسی طبیعی خود را دنبال کند و بچه دار شود.
فتق :

فتق زمانی رخ می دهد که دیواره عضلانی تشکیل دهنده شکم در یک نقطه ضعیف شده و بخشی از حلقه های روده از بین این شکاف بیرون می زنند و سبب ایجاد یک توده می شوند که روی پوست قابل مشاهده می باشد.در ناحیه کشاله ران در صورت بروز فتق، موجب پائین آمدن حلقه ای از روده سبب می شود که در این حالت بیضه بزرگتر از معمول به نظر آمده و دردی ایجاد می شود که بیشتر بنظر می رسد دارای منشاء شکمی باشد و این درد با حرکت ، سرفه یا عطسه بدتر می شود.

 

سرطان بیضه بیشتر در سنین بین ۱۵ تا ۳۵ سالگی شایع است

 

تحریکات جنسی

گاهی اوقات تحریکات جنسی که درنهایت منجر به انزال نشود، منجر به بروز احتقان در لوله های منی بر خواهد شد که این امر منجر به بروز درد در بیضه ها می شود، این حالت بطور کلی خطرناک نیست اما ناخوشایند خواهد بود. در هر صورت بعد از چند ساعت درد بهبود خواهد یافت.
سنگهای کلیه :

گاهی اوقات در حین دفع سنگ ممکن است، درد تیزی در ناحیه شکم احساس شود که معمولاً این درد به ناحیه بیضه ها انتشار می یابد. این نوع درد، وجه مشخصه دفع سنگ خواهد بود. گاهی حتی ممکن است خون در ادرار ظاهر شود. زمانیکه پزشک در حضور چنین علایمی هیچگونه اختلالی در بیضه ها پیدا نکرد درمان جهت سنگهای کلیه توصیه می شود.

 

سرطان بیضه:

این نوع سرطان به ندرت سبب بروز درد و ناراحتی در بیضه ها خواهد شد. بطور معمول سرطان بیضه منجر به بروز تورم بدون درد در یک بیضه خواهد شد. از طریق معاینه نمی توان علت تورم را تشخیص داد که از بیضه ها است یا از مجاری اسپرم بر.

 

از آنجایی که این سرطان بیشتر در سنین بین ۱۵ تا ۳۵ سالگی شایع است و در صورت عدم درمان می تواند منجر به بروز عوارض خطرناکی شود. لذادر صورت وجود هرگونه توده در ناحیه بیضه ها که جدیداً ایجاد شده باشد و بنظر  غیرطبیعی می رسد، باید به پزشک مراجعه نمود . در حال حاضر در صورت تشخیص به موقع سرطان بیضه ، تا حدود ۹۹ درصد می توان بطور موفقیت آمیزی آنها را درمان نمود. لذا جای هیچگونه ترسی نیست و بلافاصله باید اقدامات تشخیصی و درمانی صورت گیرد.

منبع:بیتوته

علل و راه درمان درد بیضه در آقایان